
Parque dos Sentidos de Marín: un paseo pola Granxa de Briz
No centro de Marín hai unha finca onde se pode tocar un xilófono ao aire libre, pasar baixo abeleiras que se inclinan sobre o camiño e baixar en tobogán pola propia ladeira. É a Granxa de Briz, tamén chamada Finca de Briz ou Parque dos Sentidos. As súas algo máis de dúas hectáreas dan para dúas visitas moi distintas: unha tarde de xogos e un paseo por un xardín que conserva as casas dunha antiga propiedade agrícola.
Como chegar e canto tempo reservar
A finca esténdese entre Ponte Zapal e a rúa da Costa. Para chegar desde a Alameda de Rosalía de Castro, busca Calle Cuesta, s/n, o enderezo que usa Marín Turismo. A entrada é libre e o horario publicado é de 8:00 a 22:00 de luns a venres e de 9:00 a 22:00 os fins de semana; confírmao antes de ir. Para ver a casa e parte do xardín, propoñemos uns 45 minutos. Se ides subir aos xogos, é máis cómodo reservar hora e media. Localización no mapa · Horario municipal.
As tres casas que contan a historia de Briz
O nome máis antigo, Granxa da Costa, lembra aos monxes de Oseira, que administraban desde Marín terras e pesqueiras. Tras a desamortización, Roberto Munaiz adquiriu a propiedade en 1838. A familia levantou unha vivenda chamada Villa Paula. O apelido que hoxe se le nos mapas chegou despois: en 1942, Ana María Saraiva Munaiz, casada con Marcelino Briz, mandou construír o chalé onde a familia pasaría os veráns. O Concello mercou a finca en 1999. Historia da propiedade · A antiga Granxa da Costa.
Ademais do chalé, a finca conserva a casa adega e a casa dos caseiros, onde vivían quen se ocupaba da propiedade. A adega é a máis antiga das tres, e o Concello sitúa a construción do muro que rodea o recinto na mesma época. Ao pasar da casa principal á adega, fíxate en canto espazo ocupaban os cultivos e na presenza de froiteiras e viñas. É unha maneira de imaxinar o traballo que había detrás da residencia de verán.
Do regato aos bancais dos sentidos
Para percorrer o xardín con calma, toma o regato como primeira referencia. Na parte central medra un pequeno bosque de abeleiras cuxos troncos se arquean sobre o camiño. Se che gusta fotografar árbores, aquí compensa afastarse uns pasos: o singular é a curva que debuxan varios troncos xuntos. Na finca hai unha lagoa natural e outra artificial. Por riba dos estanques, a Estación Fitopatolóxica Areeiro identifica tamén un loureiro de gran porte e tronco inclinado. Paseo botánico de Areeiro.
Ao gañar altura aparecen os bancais, as franxas de terreo chan que escalonan a pendente. Nos xardíns do olfacto plantáronse tomiño, orégano e lavanda. Máis arriba, o xardín da vista xoga co contraste de follaxes e cores. Os troncos tamén invitan a mirar amodo: algunhas árbores que houbo que cortar convertéronse en esculturas. Busca un caracol ou un cabaliño de mar. Con nenos, podedes quendar para dar unha pista sobre a figura que cada un descubrise.
Música, aventura e tobogáns na ladeira
A zona dedicada ao oído propón facer música con instrumentos de gran tamaño, entre eles un xilófono e tambores. Para xogar en familia, unha persoa pode marcar un ritmo curto e outra repetilo. Se os pequenos prefiren moverse, hai tamén un labirinto e, na parte alta, unha zona de aventura con pasarelas, pontes colgantes, equilibrios e rocódromo. Os tobogáns aproveitan o desnivel para baixar cara á parte inferior. Antes de separarvos, escollede onde vos reuniredes ao rematar o descenso. Xogos e zonas do parque · Descrición da zona alta.
Se levas carriño ou alguén do grupo prefire evitar as costas, organiza o paseo arredor das casas e da auga. Podedes dividir o grupo alí e deixar a subida para quen queira os xogos de altura. Para consultar que acceso se adapta mellor a unha cadeira de rodas, Turismo facilita o 986 88 03 00. Tamén hai un auditorio ao aire libre con escenario e bancadas. Se coincide un espectáculo coa vosa visita, calculade o regreso co horario desa actividade. Máis plans en Marín con nenos. Información municipal sobre a finca.
Foto de portada: Bene Riobó, CC BY-SA 4.0.





